ยังไม่เข้าใจอยู่ดีในสิ่งที่ผ่านมา ตกลงมันยังไงกันแน่ บางทีก้อดีใจหาย บางทีก้อเฮี้ยได้โล่
ทุกๆอย่างมันยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดทุกวันอย่างสม่ำเสมอว่า
 " ตกลงมันเป็นยังไงกันแน่ " จริงๆแล้วตัวเราเองก้อเข้าใจและรับได้ในทุกสิ่งที่ผ่านมา แต่เมื่อวันเวลายิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่ ทำไมความเคยชินที่เคยรับได้ ตอนนี้ความรู้สึกเรารับไม่ได้หรือยังไง แต่ไม่น่าจะช่าย เพราะยังไงแล้วในความรู้สึกลึกก้อยังรัก และ เป็นห่วงคนคนนั้นอย่างสม่ำเสมอ ถึงจะทำให้เราโมโหยังไงก้อแล้วแต่ เราก้อโมโหได้ไม่นาน

เห้อ คิดไม่ตกอ่ะ จะเลิกเดี๋ยวก้อทำใจไม่ได้ แต่ถ้าจะให้เราทำจริงๆน่าจะได้นะ เพราะถ้าไม่ได้คุย ไม่ได้เจอกันทุกอย่างก้อจะจบลงด้วยดี