นิดนึงพอ - Friday

"...และแล้ว..."
"ปล่อยให้มันเป็นไป จะเหนี่ยวทำไมให้เสียใจ สักวันแล้วเขาก็ต้องไป
จะไม่แคร์อะไร จะไม่โกรธและไม่โทษใคร และแล้วทุกสิ่งจะเปลี่ยนไป
เมื่อคนจะตาย ถ้าเด็กจะเกิด ก็ใครล่ะที่ห้ามได้ ไม่มี..
หากมีอันจะเป็นไปต้องขาดจากกันหมดเยื่อใย ประหนึ่งเหมือนพบกันเพื่อลา
อย่าให้ภาพมันลวงตาถ้าไม่ศรัทธาบอกฉันมา ยังดีเสียกว่าหลอกกันเอง

เมื่อเธอจะไปจะให้ฉันทำอย่างไง ก็ฉันนั้นทำแล้วทุกสิ่ง
มันต้องเกิดอะไรที่มันต้องเกิด เช่นใจฉันฉุดเธอไม่อยู่ หยั่งรู้ฉันรู้และเข้าใจ
ก็ใครบ้างอยากจะร้องไห้ กลั้นไว้ฉันห้ามมันไม่ได้
โศกเศร้าดีใจ น้ำตาพาไป บอกเล่าถึงความรู้สึก (ว่าเจ็บช้ำ ว่าเจ็บช้ำ ) ข้างใน